Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

MΑΘΕ ΤΕΧΝΗ ΚΙ ΑΣ' ΤΗΝΑ...


Περί ματαγραφολογίας ο λόγος. Μία συνήθεια αμιγώς ελληνική και καλοκαιρινή που όντως εξελίχθηκε σε τέχνη, γνώρισε δε την άνθισή της τα αμέσως προηγούμενα χρόνια. Όταν η έλευση κάποτε ονομάτων όπως Ζιοβάνι, Καρεμπέ, Ριβάλντο και άλλων έδωσε το δικαίωμα στους αθλητικογράφους να γράφουν ό'τι παπαριά θέλουν σχετικά με υποψήφιους μεταγραφικούς στόχους. Και η συγκεκριμένη τέχνη ωστόσο, όπως και πολλές άλλες, έχει πέσει πλέον σε μαρασμό.
Προφανώς ο κόσμος κουράστηκε. Ακόμη πιο αισιόδοξη είναι η άποψη ότι απέκτησε κρίση. Το πιστεύω, δεδομένου ότι πλέον ο μέσος φίλαθλος έχει έρθει και συνεχίζει να έρχεται σε επαφή με τα πιο εξειδικευμένα κομμάτια των ΠΑΕ που μέχρι πρότινος παρέμεναν στην αφάνεια, όπως ο αριθμός των διαρκείας, τα είδη και τους όρους των συμβολαίων, τις φορολογίες, την ποιότητα των αγωνιστικών και προπονητικών χώρων κ.ά. Επομένως είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς ότι παίκτες όπως ο Ντρέντε, ο Μέτζελντερ, ο Ιακουίντα και πολύ περισσότερο ο Ροναλντίνιο δεν έχουν όυτε έναν λόγο να μετακομίσουν στο Ελλαδιστάν. Ίσως όσοι από αυτούς είναι λίγο μόρτηδες και μπουζουκόβιοι (ποιον εννοεί άραγε;) να το σκεφτόντουσαν, αλλά μόνο πάνω στο μεθύσι... Οπότε το παλιό κόλπο των βαρβάτων ονομάτων στα εξώφυλλα εφημερίδων με γράμματα που μόνο δεν αναβοσβήνουν δεν οδηγεί σε αύξηση των πωλήσεων, ούτε καν στη δημιουργία προσδοκιών. Άσε που είναι και δύσκολο να πληρώνεις κάθε μέρα 1,20 ευρώ για να διαβάζεις τη φαντασίωση του κάθε ρεπόρτερ.
Επίσης αξιοσημείωτο είναι το ότι, ακόμα και τα μεγάλα ονόματα πλέον δεν προκαλούν ρίγη ενθουσισμού, διότι δεν υπάρχουν πλέον σίγουρες μετοχές. Ούτε καν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το πιο καυτό πουλέν της σεζόν, ο Ντιέγκο πήγε στη Μεγάλη Κυρία ενώ ένας εκ των κορυφαίων ποδοσφαιριστών στον πλανήτη μεταγράφηκε στη Ρεάλ. Μεγάλες μεταγραφές που, αντί για ενθουσιασμό, τελικά προκάλεσαν απλή ικανοποίηση. Η ενδεχόμενη δε μετακίνηση και του Ρονάλντο στη Βασίλισσα συγκινεί περισσότερο λόγω της σύγκρισης με τους παλιούς γκαλάκτικος παρά η μεταγραφή αυτή καθεαυτή. Και μιλάμε για μεταγραφές που έχουν ήδη ανακοινωθεί. Απλές εκδηλώσεις ενδιαφέροντος τύπου Σίλβα για Λίβερπουλ, Ίμπρα για Μπάρτσελόνα και Ντρογκμπά για Μίλαν ξεχνιούνται σε δυο μέρες.
Έχει λοιπόν επικρατήσει η κοινή λογική. Υπάρχουν άπειροι λόγοι να μην αποδώσει ένας παίκτης στη νέα του ομάδα, όσο μεγάλο όνομα και να διαθέτει. Είτε επειδή είναι μεγάλος σε ηλικία, είτε γιατί δεν ταιριάζει στον τρόπο παιχνιδιού, είτε γιατί μπορεί να του σπάσουν τα πόδια οι τσουρουκάδες συμπαίκτες του (βλ. Ελλάδα). Συμπεράσματα ασφαλή βγαίνουν μόνο μετά την παρέλαση. Εξάλλου, αν δε βγει μια μεταγραφή στην οποία πιστεύουμε, τρώμε και το δούλεμα της παρέας. Πριν όμως ψάξουμε γιατί δε βγαίνουν οι μεταγραφές, ας ψάξουμε γιατί δε μπορούν καν να έρθουν. Απευθύνομαι κυρίως στους φίλους Παναθηναϊκούς και Αρειανούς, που βλέπουν σιγά σιγά τα σίγουρα ονόματα να χάνονται. Όποιος ξαναδώσει λεφτά για να διαβάσει και να πιστέψει όσα γράφονται καλοκαιριάτικα είναι άξιος της μοίρας του.
Ξεφτίζει η τέχνη της μεταγραφολογίας στις μέρες μας. Αλλά ας μην ξεχνάμε, γίνονται και θαύματα. Ένα μεγάλο όνομα μπορεί να ανοίξει την όρεξη όλων μας επομένως, μάθε τέχνη κι άς τηνα...

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ

Από τον "μπασκετικό" Σταύρο Τρικοίλη...

Δεν μπορεί να είναι άλλος από τον Παναθηναϊκό μετά και το επιβλητικό triple crown που κατέκτησε την Δευτέρα. Ο Παναθηναϊκός αδιαμφισβήτητα είναι από τις καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη αν όχι η καλύτερη. Αυτό το απέδεικσε και μετά την κατάκτηση του 30ου πρωταθλήματος απέναντι στον Ολυμπιακό.Ας περάσουμε
στον απολογισμό της χρονιάς που πέρασε για τον Παναθηναϊκό που δεν ξεκίνησε όπως θα ήθελε την χρονιά αφού έχασε από το Μαρούσι και είχε δυο ήττες από την Μπαρτσελόνα και στο Παλαού Μπλαουγκράνα αλλά και στο ΟΑΚΑ με αποτέλεσμα να τερματίσει δεύτερος στην regular season της Ευρωλίγκα. Περνάει πρώτος από το top 16 αν και μέχρι την τελευταία αγωνιστική παιζόταν η πρώτη θέση. Στο πρωτάθλημα έρχεται η ήττα από τον Ολυμπιακό και παράλληλα την απώλεια της πρώτης θέσης στο πρωτάθλημα. Αλλά πριν από αυτό είχε προηγηθεί η επεισοδιακή πρόκριση στο final four αφού αναγκάστηκε να δείξει ότι είναι η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη παίρνοντας δυο φορές το ροζ φύλλο αγώνα εκτός έδρας με την Σιένα από την οποία είχε χάσει στον δεύτερο αγώνα μες στο ΟΑΚΑ. Από τότε την συνέχεια την ξέρετε. Αλλά σε αυτό που θέλω να σταθώ είναι οι τελικοί του πρωταθλήματος. Με την υπεροχή του και με δόσεις τύχης αφού απουσίαζε ο Βασιλόπουλος και τραυματίστηκε και ο Παπαλουκάς στην κρισιμότερη περίοδο των playoff αλλά και εύνοια από τους διαιτητές κακά τα ψέματα... και δεν αναφέρομαι μόνο στον πρώτο αγώνα. Αλλά μεταξύ μας ο Παναθηναϊκός είναι απλά καλύτερος. Στην αρχή της χρονιάς η πιο πλήρης ομάδα φαινόταν να είναι ο Ολυμπιακός αλλά αν δούμε καλύτερα τις λύσεις που είχε ο Ολυμπιακός με αυτές του Παναθηναϊκού είναι μακράν καλύτερες. Για παράδειγμα να έχεις στον πάγκο παίκτες όπως ο Διαμαντίδης ο Γιασικεβίτσιους, ο Μπατίστ αλλά και ο Χατζηβρέττας με τον Τσαρτσαρή σε σχέση με τον Έρτσεγκ, τον Πελεκάνο, τον Σχορτσιανίτη σε αυτή την κατάσταση αλλά και του Γκριρ που κατά την γνώμη μου ήταν καταστροφικός για τον Ολυμπιακό και τον Τεόντοσιτς δεν συγκρίνονται. Επίσης ένα μεγάλο πλεονέκτημα του Παναθηναϊκού είναι ότι στις θέσεις των γκαρντ αγωνίζονται playmaker είναι πολύ μεγάλο αβαντάζ το να έχεις τόσους playmaker που να αγωνίζονται εξίσου καλά σε αυτές τις θέσεις. Ας περάσω στον Ολυμπιακό που πέρασε στο final four μετά από τόσα χρόνια και τερματίζοντας στην πρώτη θέση με μόλις μία ήττα στην regular season κάτι που δεν έχει καταφέρει άλλη ομάδα παρ'όλα αυτά το πρόσημο που θα μπει και σε αυτήν την χρονιά είναι αρνητικό. Το ότι δεν κατάφερε να βγει πρωταθλητής παρά το πλεονέκτημα έδρας για αυτήν την αποτυχία θεωρώ κατά 60% υπεύθυνο τον Γιαννάκη που επέμενε σε συγκεκριμένους παίκτες και δεν έψαχνε βαθύτερα στον πάγκο. Εκτός από αυτό θέλω να αναφερθώ στην νοοτροπία του αφού βαρέθηκα να ακούω ότι ήρεμα θα κάτσουμε να συζητήσουμε τα λάθη μας και ότι τα παιδιά έκανα το καλύτερο που μπορούσαν, συγνώμη αλλά εγώ διαφωνώ. Το να κάθεται ο Γκριρ να σου γ...ει όλες τις επιθέσεις για να φτάσει στους 20 πόντους και ο προπονητής αντί να του τρίξει λίγο τα δόντια και να ρίξει κανένα μπινελίκι αν χρειαστεί, κάθεται και τον εμψυχώνει συγγνώμη αλλά θα το ξανακάνει. Τέλος πάντων κατά την γνώμη μου ο πρώτος που πρέπει να φύγει είναι ο Γιαννάκης, δεύτερον ο Γκριρ, τρίτον ο Τεόντοσιτς και δεν είμαι σίγουρος για τον Έρτσεγκ γιατί τον θεωρώ ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στην Ευρώπη. Ήδη σύμφωνα με πληροφορίες ο Γκριρ βρίσκεται στην πόρτα της εξόδου όπως και ο Σχορτσιανίτης και υπάρχει περίπτωση να παραχωρηθούν δανεικοί οι Ερτσεγκ και Τεόντοσιτς. Επιπλέον ακούγονται σενάρια για τον Μεσίνα που φεύγει από την ΤΣΣΚΑ και όσον αφορά παίκτες οι πρώτοι που ακούγονται είναι οι Anthony Parker, J R Holden και ο Igor Rakocevic τους θεωρώ εξαιρετικές λύσεις και θέλω σαν τρελός τον Μεσίνα. Ο Παναθηναϊκός έχει ηδη αποκτήσει τους Νικ Καλάθη και Μιλένκο Τέπιτς που θεωρείται ο νέος Διαμαντίδης. Το καλοκαίρι αναμένεται καυτό...για να δούμε.